บทที่ 44 ไม่อยากเห็นหน้า

จากที่ฉันคิดว่าจะนั่งถักผ้าต่อตรงที่เดิมนี้ กลับต้องลุกเดินเข้าตัวบ้านเสียก่อน เพราะในตะกร้าข้างตัวที่ใส่ม้วนไหมพรมเอาไว้มันใกล้จะหมดเต็มทน ฉันตรงเข้าไปที่ชั้นวางของเพื่อเตรียมเหล่าม้วนไหมพรมที่มีสีแตกต่างกันใส่ลงในตะกร้า แต่การที่ก้ม ๆ เงย ๆ มากไปนั้น ทำให้ฉันเกิดอาการวูบจนร่างกายบางโซเซยืนโอนเอนไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ